در ادامه دومينوي تشديد اختلافات ميان گروه هاي سياسي تازه تاسيس اصولگرايي، جبهه پايداري به انتشار بولتني در خصوص جبهه 7+8 اقدام كرد كه با واكنش شديد رسانه هاي حامي آن روبرو شد.

در اين بولتن كه برخي مطالب آن نشان از وجود اختلافات شديد، ميان انديشه هاي اين دو طيف مي دهد،نسبت به حضور ساكتين فتنه و برخي ديگر از چهره ها انتقاد كرده و اين سخن مهدوي كني مبني بر تكليف دانستن تشكيل اين جبهه توسط رهبري را رد كرده است.

اما ريشه اين اختلاف افكني ها كه قرار بود، بناي وحدت باشد، چيست؟

سال گذشته وقتي موضوع وحدت جدي تر از هميشه شد، قرار شد سه تن از سياسيون اصولگرا و رئيس جمهور جلسات دائمي و روتيني را برگزار كنند تا اختلافات در آنها مطرح شود و در نهايت مشكلات ميان طيف هاي مختلف برطرف گردد.

اما ديري نپائيد كه رئيس جمهور متوجه شد كه اين مسير، نه براي حل اختلافات كه براي ترسيم چهره جديد سياسي ودر نتيجه ايجاد پايگاه جديد براي حضور در انتخابات است. به همين دليل، از ادامه حضور در اين جلسات امتناع كرد تا همانند گذشته وقت خود را در ارتباط مستقيم با مردم بگذراند تا سياست مداران.

به هر ترتيب جبهه 7+8 متولد شد و پس از آن جبهه پايداري نيز اعلام موجوديت كرد و بعد از آن نيز محسن رضايي كه نمي خواست از قافله عقب بماند، جبهه ايستادگي را تشكيل داد.

اين ريل گذاري هاي جديد كه در كمال تعجب مردم، با نام وحدت اصولگراها شكل مي گرفت، اختلافات را بيش از پيش عيان كرد. نخستين اظهار نظرهاي اعضاي 7+8 بر عليه جيهه پايداري، واكنش اين گروه را به دنبال داشت.

اعضاي 7+8 مدعي بودند گرايش به سوي اين گروه، هم باعث وحدت مي شود و هم نگاه هاي مختلف سياسي را پوشش مي دهد و حضور و عضويت در گروهي غير از اين جبهه، بر خلاف توصيه رهبري است!

اينگونه اظهارات توسط حاميان جبهه پايداري كه اكثر آنها به واسطه حضور احمدي ن‍‍ژاد، نامي در سياست پيدا كردند، نشانه انحصار طلبي و تماميت خواهي اين جريان عنوان شد و حضور نمايندگاني از سوي قاليباف و لاريجاني در اين جبهه را كه از ساكتين فتنه بودند، نشانه گمراهي اين جريان دانستند.

اختلافات اين دو جبهه كه تقريبا هر هفته يك همايش انتخاباتي در يكي از استانهاي كشور برگزار مي كنند، باعث شد پرو‍ژه اي نخ نما شده را كليد بزنند و آن اينكه وجود اختلاف در ميان اين دو طيف را نقشه جريان موهوم انحرافي عنوان كنند! موضوعي كه خيلي زود با بي محلي افراد گوناگون، از جمله اعضاي اين جريانات روبرو شد؛ زيرا آنها به خوبي مي دانند كه ريشه اختلافات آنها از كجا نشات مي گيرد.

حال پس از گذشت چند ماه از تشكيل اين دو جبهه كه قرار بود راهكاري براي وحدت ميان سياست مداران باشد، به اختلاف افكني تبديل شد و اين اختلافات و تنازعات در حال حاضر بيش از پيش نمود يافته است.

در اين ميان مردم هر روز شاهد سخنراني هاي اين دو جريان عليه يكديگرند و آنها را گم شده در ميان تنازعات و مطالبه گري هاي سياسي كه تنها اهداف انتخاباتي را دنبال مي كند، مي بينند.

مردم هر روز از خود سوال مي كنند، اگر هدف هر مسئولي در حكومت اسلامي تسهيل خدمت رساني به مردم و مستضعفين است، پس چگونه با تشكيل گروه هاي سياسي و برگزاري ميتينگ هاي انتخاباتي و حزبي مي توان به مردم خدمت كرد؟

مردم كه هر هفته رئيس جمهور را در شهر خود و براي انجام خدمت رساني مي بينند، چطور مي توانند قبول كنند اين تنازعات و گاهاً فحاشي هاي سياسي اين دو جريان به منظور خدمت رساني است؟

و در آخر بايد از حاميان ابن جريانات پرسيد گمان نمي كنيد اين اختلافات نتيجه بيراهه رفتن راه است؟ مسيري كه بارها مقام معظم رهبري افراد را از گام برداشتن در آن بر حذر داشتند.

برچسب‌ها: جبهه پایداری, 7, 8, جبهه اصولگرایی, دعوای دو گروه, احمدی نژاد و حبهه پایداری, خاتمی, امام خامنه ای

نوشته شده در پنجشنبه 1390/10/29ساعت 2:44 بعد از ظهر توسط سرباز خدا| |